Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008

Με σκισμένα πανιά, με κομμένα φτερά, εγώ σε θέλω...

Η καλή μέρα από την προηγούμενη φαίνεται. Τη χτεσινή Δευτέρα την άδειασα ήδη στον κάδο ανακύκλωσης. Οριστική διαγραφή.

Όλα άρχισαν το απόγευμα της Κυριακής όταν, κι ενώ διέσχιζα σαν γαζέλα τον δρόμο για να πάω στο ψιλικατζίδικο, πέρασα ξυστά από τις ρόδες διερχόμενου ΙΧ. Ο κόπανος, δεν φτάνει που έτρεχε με 100 σε συνοικιακό στενό, έβγαλε την κεφάλα του απ' το παράθυρο και μου έσυρε τα εξ αμάξης (εκ Τογιότα, τέλος πάντων). Δεν τον συγκίνησε καν η εικόνα μου, της νεαρής καλλονής με την αέρινη φούστα και τα ασορτί γοβάκια, έχετε δει τη διαφήμιση με τον τύπο στο Λονδίνο που στολίζει τη γκόμενα με ό,τι του κατέβει; Ε, το ίδιο χωρίς την εύστοχη απάντηση της γκόμενας, στη συγκεκριμένη περίπτωση έμεινα παγωτό.

Με την ταραχή ήδη στο τσαντάκι μου ξαναμπήκα στο αμάξι και κατευθύνθηκα στον προορισμό μου. Παιδικό πάρτι. Μισώ τα παιδικά πάρτι. Απελπισμένοι γονείς που συναντιούνται μια φορά τον χρόνο και προσπαθούν να θυμηθούν πώς σε λένε και ποιανού μαμά είσαι και αφιονισμένα πιτσιρίκια που χοροπηδάνε στον ρυθμό του παπαγάλου ξεφωνίζοντας.



Στο εν λόγω πάρτι είχε άπειρο κόσμο. Είναι η φάση που θυμάσαι να βγάλεις όλες τις υποχρεώσεις σου, καλείς όποιον σου φανεί. Κι αρχίζει ο Γολγοθάς.

Άκουσα ατάκες απείρου κάλλους τύπου: "Εμείς δεν πάμε μπουζούκια, μόνο στο Ρομέο", "Ο δικός μου θα αρχίσει ιππασία που είναι και θεραπευτική", "Όχι, βρε, τι Prada, είσαι καλά, από τους μαύρους την πήρα", "-Έτσι όπως έχουν τα πράγματα μόνο η ορθοδοξία θα μας σώσει. -Εννοείς η εκκλησία; -Όχι, ο Κολοζώφ", και μη χειρότερα.

Έσκισα την αέρινη φουστίτσα μου με το τακούνι του ασορτί γοβακίου καθώς κυλιόμουν στο πάτωμα με τα πιτσιρίκια.

Έφαγα κρεατοπιτάκια από αλεύρι βρώμης που είναι υγιεινά.

Και, για καλή μου τύχη, συνάντησα μια παλιά μου φιλενάδα που είχα να δω από το περσινό πάρτι, αράξαμε στην άκρη της βεράντας με μια βότκα μεταμφιεσμένη σε μεταλλικό νερό και έμαθα όλα της τα νέα που ετοιμάζεται να πάει στη Γαλλία, γιατί είναι ηθοποιός και θα συμμετάσχει σε ένα φεστιβάλ θεάτρου δρόμου. Και ίσιωσα.

Ουφ, ευτυχώς, υπάρχουν και χειρότερα, πού να τρέχεις στα Παρίσια αυγουστιάτικα!

Για τη Δευτέρα τα 'παμε, δεν θέλω να θυμάμαι.

Σήμερα, όμως, ξύπνησα με δυο χαμογελαστά μούτρα κολλημένα στο δικό μου.
Πήγα στο γραφείο κι είχα μια ησυχία πρωτόγνωρη.
Έφαγα μεσημεριανό με τους άντρες μου.
Μίλησα με φίλους και γέλασα πολύ.
Μαγείρεψα ένα σούπερ γουάου φαγητό που έβγαλα επιτόπου από το μυαλό μου (και πολύ φοβάμαι πως θα τρώω για τον επόμενο μήνα, δεν βλέπω να το πλησιάζει κανένας άλλος).

Και, πριν από λίγο, άκουσα στο ραδιόφωνο αυτό το τραγούδι που αγαπάω και είχα να ακούσω καιρό.



"Σε θέλω, με σκισμένα πανιά, με κομμένα φτερά, εγώ σε θέλω..." Δεν είναι η πιο τρυφερή ερωτική εξομολόγηση για ένα καλοκαιρινό βράδυ;


ΥΓ1 Γιατί, όπως λέει και ο Οδυσσέας Ιωάννου (Μελωδία, κάθε μέρα 6-8), ρωτάς την άλλη "μα, καλά, τι μου βρίσκεις;" κι αυτή σου απαντάει "την αυτοπεποίθησή σου!".

ΥΓ2 Ποια είναι, τελικά, η Ευαγγελία;

14 σχόλια:

beth είπε...

ευαγγελια??

ευαγγελία δε χου??

εννοείτε και τρελλένομαι για παπαγάλο!!
Πολυ σε χαίρομαι που έχεις 2 άντρες να μαγειρεύεις τα ολόδικα σου φαγιά.
Εδώ ησυχα τα πράγματα 0-2 η ελλάδα, μάζευα κουτια απο πίτσες των κάφρων φίλων μου και διαβαζω τις μικροαστές σου.

(δεν εχω ιδεα γτ στα αναφερω ολα αυτα ριλι)

Madame_Bovary είπε...

Εγώ ό,τι μαγειρεύω από καθαρή έμπνευση (συνήθως στις διακοπές γίνεται αυτό) το τρώει ο μπαμπας και λέει ότι είναι και το καλύτερο φαϊ που εχει δοκιμάσει, την ώρα που οι άλλοι το φτύνουν σε χαρτοπετσέτες και με βρίζουν. Δεν είναι πολύ γλυκός ο καλός μου? Ρε αμα λεω εγώ ότι είναι ο άντρας της ζωής μου...

laplace78 είπε...

για μενα χαλια η σημερινη :P

elf είπε...

@beth: Πολύ μ' αρέσει που μου τα γράφεις όλα αυτά και πολύ μ' αρέσει που διαβάζεις τις μικροαστές - να διαβάσεις και τον Μήτσο(www.booksinfo.gr). Και πολύ μ' αρέσει το ποστ για την Ισπανία και πολύ μ' αρέσει το καινούριο σας μπλογκ! Με συγκίνησε το αγόρι, θα σχολιάσω εκεί.

@Madame Bovary: Έτσι είναι οι μπαμπάδες-άντρες της ζωής μας, ο δικός μου έφαγε μέχρι αρνί με σάλτσα γιαουρτιού! Μέχρι να βρεθεί ο άλλος άντρας της ζωής μας και να αρχίσουν οι διεκδικήσεις και τα όργανα...

@laplace78: Γιατί, καλέ μου; Δεν πιστεύω επειδή έχασε η Εθνική από τους Σκανδιναβούς; :-)
Έλα, ξημέρωσε καινούρια μέρα, να είναι καλή και όμορφη!

Ελ Μακαρόνιους είπε...

γεια σου elf

ρε συ τα παιδικά πάρτυ είναι σκέτη αφασία, σχιζοφρένεια, τρίωρο ψυχοθεραπείας.
πωπω... τα θυμάμαι, το πιο βαρύ πράγμα που πίναμε ήταν η coca-cola, άμα ποτίζαν τα διαολάκια και κανένα ουίσκυ, θα μιλούσαμε για το απόλυτο χάος, πολύ γέλιο.
παίζαμε και μπουκάλα!!!

beth, κι εγώ τρελαίνομαι για παπαγάλο και για ακαντού.
τα 2 καλύτερα των ζουζουνίων.

wilma είπε...

Πολύ ωραία νέα! παντοτε οι Δευτέρες είναι οι ημέρες που στέλνεις τα πάντα στον κάδο και πατάς οριστική διαγραφή, ούτε καν ανακύκλωση. Γιατί στα σκουπίδια που βασανίζουν την καθημερινότητά μας δεν θέλουμε ανακύκλωση, θέλουμε να είαμστε υπερκαταναλωτικοί και να έχουμε πάντα κάτι Brand new και όχι να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια ;)

mazoo in the zoo! πρέπει να είναι η τιμητική τους. πήγαινε και στο Blog85100 για να δεις αφιέρωση!

Αχ ήρθε το καλοκαίρι και με βρίσκει με τα κυάλια μου στο χέρι!
όλα είναι ωραία!

fpboy είπε...

Σε διαβάζω και ετοιμάζομαι να πάω (για δουλειά!) σε παιδικό πάρτυ...
χωρίς πλάκα!

kikop80 είπε...

Καλησπέρα elf!
Τελευταία δεν προφταίνω ούτε να.....

ΠΡΡΡΡΡΡΡ!!!!

......πρόφτασα!!!

ΧΕΧΕΧΕΧΕΧΕ!!!!

Πάντως Δευέρες μου συνήθως είναι αγχωτικές!
Θέλω διακοπές για 1-2 μήνες!

elf είπε...

@Ελ Μακαρόνιους: Γεια σου, Μακαρόνιους, τρίωρο ψυχασθένειας είναι, μετά θες πολλήηηη ψυχοθεραπεία για να ισιώσεις. Και να φανταστεί πως μόλις άρχισε η σεζόν! Μετά ξεκινάνε οι γάμοι, καταραμένο καλοκαίρι...

@wilma: Στα είπα, αγαπημένη μου, όλα καλά και ανθηρά και μη χειρότερα! Σε περιμένω με συνταρακτικά νέα από την αλλοδαπή!!! Φιλιά.

@fpboy: Καλό μου αγόρι, ελπίζω να είσαι ακόμα ζωντανός, τι δουλειά κι αυτή, έχω φίλους που το έκαναν και άργησαν να το ξεπεράσουν! Αστειεύομαι, έχει πλάκα να είσαι με παιδιά, ειδικά αν μετά τα παίρνουν οι γονείς τους κι εξαφανίζονται!

kikop80: Αχ, και ποιος δεν θέλει διακοπές, τρεις βδομάδες δουλειάς ακόμα και μετά θα λιάζομαι για κανένα δίμηνο!!! (ελπίζω, γιατί ξέρεις τι λένε: όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο θεός γελάει).

Adomiel είπε...

Νομίζω ότι ξεμπέρδεψα με τα παραδοσιακά παιδικά πάρτυ... του χρόνου θα το κάνουμε σ' ένα μπαράκι που μου σύστησαν... μη γελάς βρε, αλήθεια σου λέω...! :-D

Όσο για την ολική διαγραφή εγώ την έκανα σήμερα φιλενάδα... 10 μήνες + 4 χρόνια... πως με βρίσκεις; αχαχαχαχαχαχα

Φιλιά πολλά...

Adomiel είπε...

Υ.Γ. Όσο για το "Σε θέλω, με σκισμένα πανιά, με κομμένα φτερά, εγώ σε θέλω..." αποφάσισα ότι τελικά είναι μια μεγάλη μαλακία... Όξω τα ρετάλια...! ;-)

elf είπε...

Ελπίζω παρ' όλα αυτά, να συνεχίσεις να φέρνεις αυτόν τον φευγάτο κλόουν, που τους αλλάζει τα ονόματα και τα βάζει να χοροπηδάνε με "χέρια ψηλά" κοκ.
Είδες το Άγιο Πνεύμα, φιλενάδα; Από κει που δεν το περιμένεις στη στέλνει την επιφοίτηση!
Όσο για το τραγούδι, σαν να 'χεις δίκιο. Την επόμενη φορά θα βάλω "θέλω τα ώπα μου...", γουστάρεις; Σαν καλύτερο μου φαίνεται!!!

Giannis Kafatos είπε...

καλημέρα, ψηφίζω κι εγώ θεοδοσία, τι τύπισσα θεέ μου, αλλά από τα παιδικά είμαστε στον αστερισμό του Σκάντζόζοιρου. έτσι δίπλα στα δικά μου χιλιάδες cd μπήκαν και οι Μαζού εντ δε ζου (μαού, ντι-ντι-ντι μπαμπα - το ζητάει η Μαρίνα και αρχίζει να χορεύει πριν ακόμη το ακούσει).
Δεν είναι φρίκη που επιτρέπουν το κάπνισμα στους χώρους που γίνονται τα παιδικά πάρτυ? (καπνιστής είμαι μη νομίζεις ότι μιλάει κανας αναμάρτητος).
Το σούρεαλ που λες ... άστο μερικές φορές είναι καλύτερο κι από τις ατάκες στα Εγκλήματα ή στο Παρά πέντε
καλό σ/κ/
(ωραίο βλογκ)!
:)
www.u-hoo.gr/gianniskafatos

elf είπε...

Γεια σου, Giannis Kafatos, καλώς όρισες στη γειτονιά μας. Εννοείται πως ακούσαμε και τον Σκα-σκα-σκατζόχοιρο και την πάπια και τη χήνα κι όλα τα παρελκόμενα - ακαντούντούντού, πάμε στη Χονολουλού. Ανταποδίδω το κομπλιμάν για το μπλογκ, μ' αρέσαν τα μπλουζάκια, πολύ καλοκαιρινά. Θα τα πούμε κι από κει, χαιρετισμούς στη Μαρίνα σου!

Blog ποικίλης ύλης...

...και μάλλον προβοκατόρικο.