Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008

ΧΩΡΙΣ ΑΙΣΙΟ ΤΕΛΟΣ. Και λίγο από Σιδηρόπουλο.


"...Κουφή χώρα, καμένη πόλη,
Η πυρά μας καλεί,
ετούτη τη φορά,
χωρίς αίσιο τέλος..."

Ο Έκτορ Μπελασκοαράν Σάυν, ιδιωτικός ντεντέκτιβ, αναρχικός και μονόφθαλμος, παιδί των εξεγέρσεων του 1968 στο Μεξικό, καπνίζει μα δεν πίνει, κουτσαίνει λίγο εξαιτίας ενός παλιού τραύματος και πιστεύει πως δεν πρόκειται πια να μπορέσει να διατηρήσει σταθερή σχέση με κανέναν.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι αναζητά το έγκλημα, είναι το έγκλημα εκείνο που τον βρίσκει κάτω από τη μορφή ενός νεκρού Ρωμαίου λεγεωνάριου που προσγειώθηκε στις τουαλέτες του γραφείου του. Ο Έκτορ λοιπόν ξεκινά μία αλλόκοτη έρευνα όπου θα συναντήσει έναν ισορροπιστή (νεκρόν κι αυτόν), έναν λοχαγό (που πεθαίνει), δολοφόνους (που θα πεθάνουν σύντομα) και μία κοπέλα που αλληθωρίζει λίγο αλλά έχει ωραία πόδια.

Όλα αυτά δεν μπορεί παρά να τελειώσουν άσχημα. Πρόκειται για ένα από τα τέσσερα μυθιστορήματα της πρώιμης αστυνομικής τετραλογίας του Μεξικανού συγγραφέα ΠΑΚΟ ΙΓΝΑΣΙΟ ΤΑΙΜΠΟ ΙΙ με ήρωά τον Εκτορ Μπελασκοαράν Σάυν, όπου εμφανίζονται όλα τα μοτίβα που τον έκαναν γνωστό: το χιούμορ και η άναρχη δράση σε άμεση σύνδεση με την πολιτική κατάσταση του σύγχρονου Μεξικού.

Πάκο Iγνάσιο Τάιμπο ΙΙ, Χωρίς αίσιο τέλος, εκδ. Άγρα

Η αλήθεια είναι πως έχω πολλά χρόνια να ονειρευτώ ότι πετάω, δηλ. το Δ.
Το έβλεπα συχνά όταν ήμουν μικρότερη. Δεν πετούσα ακριβώς.
Φυσούσε, λέει, ένας πολύ δυνατός αέρας, πολύ πολύ δυνατός.
Κι εγώ, στεκόμουν απέναντί του, άνοιγα τα χέρια μου και με σήκωνε ψηλά.
Τότε μπορούσα να "κολυμπήσω" σχεδόν σ' αυτό το ρεύμα.
Και ήταν το αγαπημένο μου όνειρο.
Τον τελευταίο καιρό, όμως, έχει αρχίσει ένα άλλο, επαναλαμβανόμενο κι αυτό:
βρίσκομαι σ' έναν πολύ στενό χώρο, σαν μικρό τούνελ, και μπροστά μου
υπάρχει ένα τετράγωνο κομμάτι τοίχου που, όμως, δεν καλύπτει
ολόκληρη την έξοδο.
Και ξαφνικά, μέσα από το σκοτάδι, πίσω από τον τοίχο, αρχίζει να φέγγει ένα φως,
που όλο δυναμώνει και δυναμώνει και δυναμώνει...
Σαν να βγαίνει ο ήλιος στην άκρη του τούνελ μου και να ξημερώνει.
Το φως είναι δυνατό, λαμπερό και πορτοκαλί, σαν έκρηξη
και αυτό είναι το αγαπημένο μου όνειρο πια!

(Μάλλον έχει να κάνει με τη συμβουλή/διαταγή που μου έδωσε πρόπερσι ένας δάσκαλός μου
όταν συζητούσαμε για τη Σύλβια Πλάθ και τον τρόπο που η ποιήτρια επέλεξε να αυτοκτονήσει: "Βγάλε το κεφάλι σου από τον φούρνο!"
Τι λέτε, γιατρέ μου;)

Δωράκι έξτρα μπόνους για σας που βρήκατε τη σωστή απάντηση
(άντε, και για τους άλλους). Παύλος Σιδηρόπουλος με αγγλικό στίχο.
Δώστε βάση στην ενορχήστρωση. Καλό μήνα!




Για να βγάλουμε, Day after day, κι αυτό το καλοκαίρι...

17 σχόλια:

laplace78 είπε...

εχασα..θα κοιταξω να βρω το βιβλιο..το κομματι τα σπαει..

τις καλησπερες μου κουκλα..

dr.Seeng είπε...

Χμ...βρε μπας και είμαι όντως ψυχολόγος; :P
Το πέταμα είναι η πιο όμορφη αίσθηση... γαργαλιέται το στήθος μου (εσωτερικά) και δε θέλω να σταματήσει ποτέ.
Βρήκες πολύ έξυπνο και πρωτύτυπο τρόπο για να... "στήσεις" τα ψεματάκια σου καλή μου Ελφ.
Χεχεχε...πάντως στο πρώτο, την πάτησες :P
Ο Κικοπ μπήκε στο μπλογκ μου και είδε τι έγραψες για το ποτό!
Ο Παύλος είναι υπέροχος, διαχρονικός και εξεπέραστος.
Πολύ πολύ καλησπέρα, φιλιά και καλό μήνααααααααααα!!!!!!!!

νατασσάκι είπε...

Δεν πρόλαβα να μαντέψω, μα ευχαριστώ για το δώρο :)
Ο Παύλος είναι σπουδαίος

Καλό μήνα!!!!!!! :)

wilma είπε...

Αμάν ρε παιδί μου δεν πρόλαβα να σου γράψω. όχι ότι θα απαντούσα διότι είναι ζαβολιά όπως λες κι εσύ. αλλά με τέτοια συχνότητα που ανεβάζεις POst, pos na ta prolavw?
επειδή καμια φορά έχει πλάκα να είσαι εκτός θέματος, σχετικά με το Σιδηρόπουλο. θυμάσαι που είχαμε πάει να τον δούμε κι είχε το χέρι του στο γύψο? κι εγώ ήμουν τόσο άσχετη (αφού είπαμε μόνο Χατζηδάκι) που όλο το βράδυ είχα σκυλοβαρεθεί και έσουρνα τα εξ αμάξης (ε ρε παιδιά αν δεν ξέρεις τα τραγούδια βαριέσαι! και δεν πας σε μια συναυλία για να αρχίσεις να σκέφτεσαι: τι λέει ο μεγάλος με αυτούς τους στίχους!). μετά από μια εβδομάδα πέθανε και με επιασε ντελίριο ότι τον γλωσσόφαγα. (που είναι ο φίλος μου ο apos να δει νέο χάλι γκαντεμιάς?).
νομίζω ότι εκείνο το διάστημα δεν ήμασταν για ζωντανή μουσική. Πάντως το Να μ'αγαπάς είναι εκπληκτικό τραγούδι (άσχετο αλλά εμένα αυτό μ'αρέσει).

elf είπε...

@laplace78: Ρομπότ μου, μη στενοχωριέσαι. Είμαι σίγουρη πως όποιος χάνει στα μπλογκοπαίχνιδα, κερδίζει στην αγάπη!

@dr.Seeng:Το είχα ξεχάσει, γιατρέ μου, πως έχουμε πολλούς κοινούς επισκέπτες. Πάντως, μάθε τέχνη κι άστηνε, ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξεις καριέρα!
ΥΓ Μην αλλάξεις, εννοείται! Dr Seeng for ever!!!

@νατασσάκι: Καλώς την! Ευχαριστήθηκα πολύ το ΙδιογράΩς, ήταν φοβερή δουλειά, έξυπνη, διαφορετική και ενωτική.
Το δώρο είναι για όλους, φυσικά. Καλό μήνα και σε σένα!!!

@wilma: Αγαπημένη μου, δεν θα σ' άφηνα με ΤΙΠΟΤΑ να παίξεις!!!
Πού τη θυμήθηκες εκείνη τη βραδιά! Η καλύτερη ατάκα ήταν (δεν θυμάμαι ποιος την είπε) κι ενώ τραγουδούσε για ώρα ο Σιδηρόπουλος: "Συγνώμη, αυτός ο τύπος, ο Σιδηρόπουλος, πότε θα βγει;"!!!!
Ααααχ, τα παλιά καλά (;) χρόνια!

scarface είπε...

τον Σιδηρόπουλο τον ξέραμε, τώρα μάθαμε και τον Ιγκνάσιο.

elf είπε...

@scarface: Παιδί μου, ό,τι μαθαίνει κανείς καλό είναι!
ΥΓ Εννοείς ότι τον διάβασες;
Καληνύχτα.

Madame_Bovary είπε...

τότε να χαρώ που έχασα (αφού όποιος χάνει στα μπλογκοπαίχνιδα, κερδίζει στην αγάπη)?

τι παραμυθατζού είσαι εσύ παιδί μου! πολύ σε χαίρομαι!

kikop80 είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα elf!!!
Μας την έφερες! Πάντως είχε πολύ πλάκα το παιχνιδάκι και ψάξιμο!!!

Ο ντεντέκτιβ Kikop βρέθηκε μπροστά στην αποκάλυψη της αλήθειας....Τώρα ήξερε πια....
Μόνο που΄ήταν πια αργά γι'αυτόν και για τους άλλους.
Η απάντηση είχε ήδη δοθεί....

(απόσπασμα από το άστυνομικό μυθιστόρημα: "Η αλήθεια του Ξωτικού")

elf είπε...

@Madame Bovary: Ανταποδίδω, χρυσή μου! Φυσικά να χαρείς και ακόμα σε περιμένω να παίξεις!

@kikop80: Τι ωραίο ποστ με το συδερένιο πουλί, κύριε ντετέκτιβ, και τι ωραίος σχολιασμός! Μ' έβαλες να ψάξω να ξαναδιαβάχω Λέβι Στρος (όχι αυτόν με τα παντελόνια)! Ξαναμπράβο!
Μήπως να γράψουμε κανένα θρίλερ;

wilma είπε...

εγώ το είχα πει αμάν πια! τελείως ρόμπα. αφού δεν ήξερα ποιος είναι!

wilma είπε...

και μετά το μετέφερε ο ένας στον άλλο χαρωπά. που να φανταστώ ότι ο ανθρωπος με το γύψο είναι ο Σιδηρόπουλος?

kikop80 είπε...

Θρίλερ???? Ναι!!!
Θα γίνει best seller σίγουρα!
Μάλλον best readable γιατί θα είναι ψηφιακό θρίλερ και θα διαβάζεται μόνο βράδυ... για να έχει και μια άλφα υποβλητικότητα!

Adomiel είπε...

Τρελή και παλαβή με τον Πάκο...:-D

Είχαμε αφήσει και μια ανάλυση στη μέση αν δε με απατά η μνήμη μου... Για να σε επανενεργοποιήσω...! :-Ρ

Πολλές καλημέρεςςςςςςςςς....

chmarni είπε...

Elf καλημέρα. Εδώ και 8 χρόνια που ζω στη πρωτεύουσα, έχω σταματήσει να διαβάζω βιβλία. Από το ξεκίνημα της χρονιάς έχω βάλει πρόγραμμα και κάνω καμιά βόλτα, μία φορά το μήνα, από κανένα βιβλιοπωλείο. Μάλιστα ξεκίνησα και πάλι, όταν επιλέγω δώρα να έχω σαν πρώτη επιλογή τα βιβλία. Έτσι λοιπόν χαίρομαι ιδιαίτερα που βρήκα στην ανάρτηση σου μία πολύ ωραία πρόταση.
Για το τραγούδι, το οποίο βρήκα καταπληκτικό, θα πω ότι μου θυμίζει έντονα Graham Nash (από Crosby Stills Nash & Young).

ΥΓ. Θα ρωτούσε κάποιος εύλογα, ποιος είναι ο λόγος που σταμάτησα να διαβάζω. Απολογούμενος λοιπόν να απαντήσω “να είναι καλά ο γ... καπιταλιστικός τρόπος ζωής”.

elf είπε...

@wilma: Εσύ το είχες πει, βρε; Νόμιζα ο Μήτσος Χλ. ή ο Γιάννης! Τον έφαγες τον άνθρωπο, σαράντα χρόνια στην πρέζα, έπρεπε να τον δεις εσύ για να πεθάνει! Ευτυχώς ο Τουρκογιώργης που έπαιζε, επίσης, εκείνο το βράδυ δεν έπαθε τίποτα - ή έπαθε;

@kikop80: Έχει πέσει ιδέα στο τραπέζι, ή μάλλον στην οθόνη, από τη mara lisha, αλλά είναι ακόμα στα σπάργανα. Φαντάζεσαι ένα μιθυστόρημα γραμμένο από μπλόγκερς;

@adomiel: Βασίλισσά μου, είσαι ο μέντοράς μου στα βιβλία, εσύ και η Β. Όσο για την εκκρεμή ανάλυση, πάντα στη διάθεσή σας! Καλημέρα!!!

@chmarni: Είδες τι κάνει η πρωτεύουσα στους αναγνώστες; Να διαβάσεις Τάιμπο, πάντως, έχει κι αυτός να πει πολλά για τον γμν καπιταλισμό.

beth είπε...

elf sagapw.

kai xexe to brika to 4...!
(opws kai sy to diko mou:p)

ola kala ola an8ira me ayta poy anebases den exw na pros8esw tpt apla na dilwsw poso maresei pws grafeis klpklp..
(egw anarrwsa kai ka8e brady eimai eksw kai pinw apo kamia mpira)

esy?

Blog ποικίλης ύλης...

...και μάλλον προβοκατόρικο.